Category Archives: Exclusivist religions

Kancha Ilaiah and his Devious Intentions

కంచె దాటిన ఐలయ్య

కంచె ఐలయ్య రాసే రాతలు చూస్తుంటే భారత జాతీయ సమగ్రతను దెబ్బతీయడమే లక్ష్యంగా ఈ రాతలు రాస్తున్నాడా అనే అనుమానం కలుగుతోంది. భారత్ కు వ్యతిరేకంగా విదేశీ శక్తులు పన్నే కుట్రల్లో ఆయనో పావుగా మారాడా?

ప్రముఖ రచయిత రాజీవ్ మల్హోత్రా…అమెరికా-యూరోప్ కేంద్రంగా భారత్ కు వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న కుట్రలపై ఆయన గత కొన్నేళ్లుగా పరిశోధనలు చేస్తున్నారు. ఎప్పటికప్పుడు వాటి తాలూకు సమగ్ర వ్యాసాలను ప్రచురిస్తూనే ఉన్నారు. ద్రావిడ, దళిత ఉద్యమాల్లో పాశ్చాత్య దేశాలకు చెందిన సంస్థల జోక్యాలు, క్రైస్తవ మిషనరీలకు ధనసాయంపై ఆయన విస్తృత పరిశోధనలే చేశారు. తన పరిశోధనకు సంబంధించిన అన్ని వివరాలపై ఆంగ్లంలో బ్రేకింగ్ ఇండియా పేరుతో ఓ గ్రంథం కూడా ప్రచురితమైంది.

ఇదే గ్రంథాన్ని తెలుగులో భారత దేశాన్ని విచ్చిన్నం చేసే ప్రయత్నాల పేరుతో తెలుగులో ఎమెస్కో వారు ప్రచురించారు కూడా..! ఈ పుస్తకాన్ని అధ్యయనం చేస్తే…, వర్శిటీల్లో తిష్టవేసిన కొంతమంది ప్రొఫెసర్లు…, ఈ ప్రొఫెసర్లను అపార మేధావులుగా ప్రమోట్ చేస్తూ వారికి ఫెలోషిప్పులు పడేసే సోకాల్డ్ ఎన్జీవో సంఘాలు, వారికి వంతపాడే కొన్ని చానెళ్లు…, పత్రికలు, పబ్లిషర్లు, ఇదంతా ఓ చైన్ సిస్టమ్ లా మన దేశంలో పెనవేసుకుపోయిందనే భావన కలుగుతోంది.

ఇప్పటికే మన దేశంలో ఆఫ్రో దళిత్ ప్రాజెక్ట్ పేరుతో మిషనరీ ఎన్జీవోలు కోట్లాది రూపాయలు ఖర్చు చేశాయని తెలుస్తోంది. ఇప్పుడు విదేశాల్లో క్రమంగా చర్చికి వెళ్తున్నవారి సంఖ్య రోజు రోజుకి తగ్గిపోతూనే ఉంది. దాంతో పాటు చాలా మంది పాశ్చాత్య మేధావులు సైతం హిందూ ఆలోచన విధానానికి ఆకర్షితులు అవుతున్నారు. ఇది మిషనరీలకు మింగుడుపడని అంశం..! దాంతో క్రైస్తవ మిషనరీలు…, ఈ మధ్య కాలంలో చేపట్టిన చర్యలు చూస్తుంటే మొత్తం హిందూ ధార్మిక జీవన విధానాన్నే పెకిలించి వేసేలా కుట్రలు మొదలు పెట్టాయనిపిస్తోంది. ఇలాంటి కుట్రలకు మన దేశంలోని మార్క్స్, మెకాలేవాద మేధావులతోపాటు, వర్శిటీల్లో తిష్టవేసిన కొంతమంది ప్రొఫెసర్లను వాడుకుంటున్నారనే అనుమానాలు ఉన్నాయి. వారి రచనలను స్పాన్సర్డ్ చేయడం చూస్తూంటే ఇలాంటి డౌట్ రావడం సహజం. అలాంటి మిషనరీల స్పానర్డ్ రచయితల్లో కంచె ఐలయ్య కూడా ఒకడిగా అనుమానించాల్సి వస్తోంది.

దళిత్ ఫ్రీడం నెట్ వర్క్ (డీ.ఎఫ్.యన్, D.F.N,’Dalit Freedom Network‘)

ఇది అమెరికాలో కొలొరాడో నుంచి పనిచేసే సంస్థ. దీన్ని భారతీయ దళితుల పక్షాన పోరడటానికి , అమెరికా అధికార కేంద్రాల విధాన నిర్ణయాలు ఏర్పడటానికీ నడిపే సంస్థలకు దీన్ని ఉదాహరణగా పేర్కొనవచ్చు! ఆలిండియా క్రిస్టియన్ కౌన్సిల్ అధిపతి డాక్టర్ జోసెఫ్ డిసౌజా దీనిని 2002లో స్థాపించారు. ఇందులో ట్రెంట్ ఫ్రాంక్స్ అనే మాజీ అమెరికా కాంగ్రెస్ సభ్యుడు , ఇంకొకరు మూడీ బైబిల్ ఇనిస్టిట్యూట్ ఉపాధ్యక్షుడు, అలాగే క్రిస్టియన్ రాక్ గ్రూప్ కాడ్ మాన్స్ కాల్ కు చెందిన లాడ్ సింగర్. ఈ బృందం పాడే ఒక పాట మదర్ ఇండియా…, బైబిల్ లో చెప్పిన ఈడెన్ ఉద్యానవనంలోని సర్పం భారతదేశంలోని కష్టాలకు కారణమని చెబుతుంది. ఇంకా చాలా మందే ఉన్నారు. వీరంతా క్రైస్తవ మిషనరీ నెట్ వర్క్ లో పనిచేసేవారే..!

(భారతదేశాన్ని విచ్ఛిన్నం చేసే ప్రయత్నాలు. పేజీ 157-175).

Reference: Breaking India – Western Interventions in Dravidian and Dalit Faultlines – A book by Rajiv Malhotra & Aravindan Neelakandan (Pg: 225-229; Pg: 267).

దళిత్ ఫ్రీడం నెట్ వర్క్ చేసే పనులు చాలానే ఉన్నాయి. వాటిలో ఒకటి దళిత కార్డును ఉపయోగించుకుని క్రైస్తవ మతం ప్రచారం చేయడం. ఇంకా సేవ చేసే ముసుగులో ఎన్జీవోలను ఏర్పాటు చేయడం…వాటి ద్వారా దేశంలోని వివిధ రంగాల్లో ప్రవేశించడం. మిషనరీల కుట్రలకు అనుబంధంగానే…కంచె ఐలయ్య పని చేస్తున్నారా అనే అనుమానాలు కలుగుతాయి. మొదట్లో ఆయన నేను హిందువునెట్లయిత? (‘Why I Am Not a Hindu’) అనే పుస్తకాన్ని ఆంగ్లంలో రాశాడు. ఆ తర్వాత దాన్ని తెలుగులో అనువాదం చేశారు. ఈ పుస్తకానికి విదేశీ నిధులతో నడిచే ఎన్జీవో సంఘాలు, ఇంకా వర్శిటీల్లోని కొంతమంది ప్రొఫెసర్లు పనిగట్టుకుని ప్రచారం కల్పించారు. దళిత్ ఫ్రీడం నెట్ వర్క్ (DFN) అయితే తన పరపతిని ఉపయోగించి ఐలయ్య రాసిన ఈ పుస్తకానికి అమెరికాలోని చాలా విశ్వవిద్యాలయాల్లో పాఠ్యగ్రంథం చేసింది. అంతేకాదు పోస్ట్ డాక్టోరల్ ఫెలోషిప్ ను కూడా ప్రదానం చేసింది. ఇంకా “క్రిస్టియన్ టుడే” అనే పత్రిక అయితే కంచె ఐలయ్య ను గొప్పమేధావంటూ ప్రపంచానికి చాటింది.       (A Critical Review of the book by Shri M. V. R. Sastry can be read here).

టెక్సాస్ లోని క్రైస్తవ సంస్థ గాస్ఫెల్ ఫర్ ఏషియా అనే సంస్థ… ఐలయ్యను అమెరికాకు ఆహ్వానించింది. అలాగే విస్కాన్సిన్ విశ్వవిద్యాలయంలో జరిగిన సౌత్ ఏషియా కాన్ఫరెన్స్ ఆయన చేత మాట్లాడించారు. ఈ మధ్యకాలంలో ఐలయ్య మరొక పుస్తకాన్ని కూడా రాశాడు. అది “హిందూమతానంతర భారత దేశం” (‘Post-Hindu India’). హిందూ ధర్మానికి బ్రాహ్మణులకు ముడివేసి… వారి ఆచారాలను తూలనాడుతూ, అవహేళన చేస్తూ…, ఈ ప్రపంచంలో సమస్యలన్నింటికి హిందుత్వమే కారణమని తప్పుడు వాదనలు చేశాడు…ఇంకా చేస్తూనే ఉన్నాడు కూడా..!

(A Critical Review of these books by Shri MVR.Sastry can be read here at ఉన్నమాట / Unnamata).

ఇప్పుడు తాజాగా రూటు మార్చిన ఐలయ్య…బ్రాహ్మణులను వదిలి ఆర్య వైశ్యులపై పడ్డాడు. వారిని స్మగ్లర్లుగా పోల్చాడు. “సామాజిక స్మగ్లర్లు.. కొమటోళ్లు” (‘Vysyas Are Social Smugglers’) అనే పుస్తకాన్ని రాశాడు. దాంతోపాటే హిందూ జీవన విధానంలోని బీసీ, ఎస్సీ వర్గాలను దూరం చేసేందుకు పొంతనలేని కట్టుకధలు సృష్టిస్తున్నాడు. వాటిని వర్శిటీల్లోని తన అనుచర గణం చేత ప్రచారం చేయిస్తున్నాడు.

పైకి ఐలయ్య…, దళిత బహుజనవాదం పేరు చెప్పినా…ఆయన అంతర్గత అజెండా మాత్రం…, ఈ వర్గాలు అన్నింటిని క్రైస్తవానికి దగ్గరగా చేయడం, వారిని మాతంతాతీకరణ చేయడమనే కుట్ర దాగుందనిపిస్తోంది.

గతంలో ఐలయ్య తను ఒక కురుమ గొల్లగా…, యాదవ్ గా పరిచయం చేసుకునేవాడు. ఈ మధ్యకాలంలో తెరపైకి షఫర్డ్ అనే కొత్త పదం వెలుగులోకి తెచ్చాడు. గొల్ల కురుమలు అందరూ తమ పేరు చివరన షఫర్డ్ పెట్టుకోవాలని ఈయనగారు చెబుతున్నారు. షఫర్డ్ అని పాశ్చాత్య దేశాల్లో ఎవరిని పిలుస్తారో అందరికి బాగా తెలుసు..! ఎందుకంటే కంచె ఐలయ్య తన సొంత ఊళ్లో కట్టించిన ఇంగ్లీష్ మీడియం స్కూల్ పేరు కూడా గుడ్ షెఫర్డే..! గుడ్ ఫెఫర్డ్ అంటే జీసస్ క్రైస్ట్..! ఇది స్వయంగా క్రైస్తవ మిషనరీలు చెప్పేమాట..!

అంతేకాదు సరిగ్గా హిందూ పండుగల రోజున వివాదాలు సృష్టించడం వెనుక కూడా ఐలయ్య సృష్టించిన తప్పుడు వితండవాదాలే ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి. దీవపాళి, దసరా, శరన్నవరాత్రి, గణేశ్, రామనవమి ఉత్సవాలను సైతం ఆయన వివాదాస్పదం చేశారు.దళిత్స్ వర్సెస్ హిందూ పండుగలు మార్చే ఈ కుట్రలో ఎన్జీవో సంఘాలతోపాటు కొన్ని మీడియా సంస్థలు కూడా భాగం అయ్యాయాని వాటి చర్యలను చూస్తుంటే ఇట్టే అర్థం అయిపోతుంది. హిందువుల్లోని అన్ని వర్గాల ప్రజలు కలిసి మెలసి…, సంతోషంతో పండుగలు జరుపుకునే రోజునే.. కావాలని వివాదాస్పదం చేస్తున్నారు. దాంతోపాటు ఆయన వాదనలకు వంతపాడే కొన్ని మీడియా సంస్థలు కూడా అదే రోజునే వివాదాస్పద బిజీలు, టైటిల్స్ పెడుతూ.., చర్చలు చేస్తూ హిందువుల సెంటిమెంట్ తో ఆడుకుంటున్నాయి. అంతేకాదు ఈ చర్చల్లో ప్రముఖంగా పాల్గొనేది కూడా కంచె ఐలయ్యనే..!

తనపై వస్తున్న విదేశీ క్రైస్తవ మిషనరీల ఏజెంట్ ముద్రను తొలగించుకునేందుకా అన్నట్లుగా… ఈ మధ్యకాలంలో ఆయన బౌద్ధాన్ని తెరపైకి తెస్తున్నాడు. తనకు బుద్ధుడు అంటే చాలా ఇష్టమని కూడా పలు ఇంటర్వ్యూల్లో చెబుతున్నాడు. బుద్ధభగవానుడు చెప్పిన ఏ సూత్రాన్ని కూడా ఆయన పాటించడని అనిపిస్తుంది. బుద్ధుడు దయాసముద్రుడు. సర్వ మానవాళిని సమానంగా భావించాడు. అష్టాంగ మార్గంతో కోరికలను జయించవచ్చని చెప్పాడు. అహింస, దయ, ప్రేమ, సత్యం వంటి నీతి నియమాలతో మానవుడు తనను తాను ఉద్ధరించుకోవాలని తెలిపాడు. సర్వం దుఃఖం.., సర్వం అనంతం…, సర్వం శూన్యం- అనేవి బౌద్ధమత ప్రధాన సూత్రాలు..! కానీ ఈ ఐలయ్యగారు జీవ హింసను ప్రోత్సహిస్తాడు. అందులో గోవధ, బీఫ్ ఫెస్టివల్స్ కు వంతపాడుతాడు…! ఇది ఐలయ్య అసలు నైజం.! ఇప్పటికైనా హిందూ సమాజంలోని అన్ని వర్గాల ప్రజలు ఇలాంటి వారిపట్ల అప్రమత్తంగా ఉండాలి.  (Blog Courtesy: శ్రీ వనకళ్ల బీరప్ప కురుమ).

Rajiv Malhotra’s Rejoinder to Kancha Ilaiah’s “Breaking India” Activities

From Rajiv Malhotra’s rejoinder from his Facebook LIVE broadcast Official Page:

Advertisements

Why did Aurangzeb Demolish the Kashi Vishvanath?

Why did Aurangzeb Demolish the Kashi Vishvanath?

  • Dr.Koenraad Elst , 2002

During the Ayodhya controversy, there were occasional statements in the Hindutva camp confirming (VHP) or denying (BJP) that apart from Ram Janmabhoomi, two other sacred sites should also be “liberated” from Islamic “occupation”: Krishna Janmabhoomi in Mathura and Kashi Vishvanath in Varanasi. Though the Hindu business community in central Varanasi has made it clear that it refuses to suffer the inevitable losses which would accompany an agitation in their densely populated neighbourhood, the liberation of Kashi Vishvanath is still on the VHP’s agenda. Therefore, some authors have tried to “do an Ayodhya” on Kashi, viz. try to make people believe that there never was a Hindu temple at the disputed site.

Syed Shahabuddin asserts that Muslims cannot possibly have destroyed any Hindu temple, because “pulling down a place of worship to construct a mosque is against the Shariat”; claims to the contrary are all “chauvinist propaganda.” Arun Shourie has confronted this claim with the information given in the official court chronicle, Maasiri Alamgiri, which records numerous orders for and reports of destructions of temples. Its entry for 2 September 1669 tells us: “News came to court that in accordance with the Emperor’s command his officers had demolished the temple of Vishvanath at Banaras” . Moreover, till today, the old Kashi Vishvanath temple wall is visible as a part of the walls of the Gyanvapi mosque which Aurangzeb had built at the site.

In the face of such direct testimony, it is wiser not to challenge facts headon. It is better to minimize or to justify them. Thus, Percival Spear, co-author (with Romila Thapar) of the prestigious Penguin History of India, writes: “Aurangzeb’s supposed intolerance is little more than a hostile legend based on isolated acts such as the erection of a mosque on a temple site in Benares.” But a perusal of the same Moghul chronicle thoroughly refutes this reassuring assertion: Aurangzeb had thousands of temples destroyed. And other chronicles, diaries and other documents concerning Muslim rulers in India prove that the practice was not a personal idiosyncrasy of Aurangzeb’s either.

Therefore, a more promising way of defusing the conflict potential which the mosque at the Kashi Vishvanath site carries, is to justify the replacement of the temple with a mosque. Maybe the owners and users of the temple had brought it on themselves? Maybe Islam can be disentangled from this act of destruction in favour of a purely secular motive?

JNU historian Prof. K.N. Panikkar offers one way out: “the destruction of the temple at Banaras also had political motives. It appears that a nexus between the sufi rebels and the pandits of the temple existed and it was primarily to smash this nexus that Aurangzeb ordered action against the temple.” The eminent historian quotes no source for this strange allegation. In those days, Pandits avoided to even talk with Mlecchas, let alone to concoct intrigues with them.

Other secularists have spread a more sophisticated variation, now regularly reproduced in the media: “Did Muslim rulers destroy temples? Some of them certainly did. Following the molestation of a local princess by some priests in a temple at Benaras, Aurangzeb ordered the total destruction of the temple and rebuilt it at a nearby site. And this is the only temple he is believed to have destroyed.” This story is now repeated ad nauseam, not only in the extremist Muslim press and in the secularist press but also in academic platforms by “eminent historians”. It is repeated with approval by historian Gargi Chakravartty, who also reveals the source of this story.

She introduces the quotation as follows: “Much has been said about Aurangzeb’s demolition order of Vishwanath temple at Banaras. But documentary evidence gives a new dimension to the whole episode:” What follows is the theory launched by B.N. Pande, working chairman of the Gandhi Darshan Samiti and former Governor of Orissa:

“The story regarding demolition of Vishvanath temple is that while Aurangzeb was passing near Varanasi on his way to Bengal, the Hindu Rajas in his retinue requested that if the halt was made for a day, their Ranis may go to Varanasi, have a dip in the Ganges and pay their homage to Lord Vishwanath. Aurangzeb readily agreed. Army pickets were posted on the five mile route to Varanasi. The Ranis made a journey on the Palkis. They took their dip in the Ganges and went to the Vishwanath temple to pay their homage. After offering Puja all the Ranis returned except one, the Maharani of Kutch.

“A thorough search was made of the temple precincts but the Rani was to be found nowhere. When Aurangzeb came to know of it, he was very much enraged. He sent his senior officers to search for the Rani. Ultimately, they found that the statue of Ganesh which was fixed in the wall was a moveable one. When the statue was moved, they saw a flight of stairs that led to the basement. To their horror, they found the missing Rani dishonoured and crying, deprived of all her ornaments. The basement was just beneath Lord Jagannath’s seat. The Rajas expressed their vociferous protests. As the crime was heinous, the Rajas demanded exemplary action. Aurangzeb ordered that as the sacred precincts have been despoiled, Lord Vishvanath may be moved to some other place, the temple be razed to the ground and the Mahant be arrested and punished.”

The story is very bizarre, to say the least. First of all, it has Aurangzeb go to Bengal. Yet, in the extant histories of his life and works, no such journey to Bengal, or even any journey as far east as Varanasi, is recorded. Some of his generals were sent on expeditions to Bengal, but not Aurangzeb himself. There are fairly complete chronicles of his doings, day by day; could B.N. Pande or any of his quoters give the date or even the year of this remarkable episode?

Neither was Aurangzeb known to surround himself with Hindu courtiers. And did these Rajas take their wives along on military expeditions? Or was it some holiday picnic? How could the Mahant kidnap a Rani who was there in the company of other Ranis, as well as the appropriate courtiers and bodyguards? Why did he take such risk? Why did the “Rajas” wait for Aurangzeb to take “exemplary action”: did they fear his anger if they punished the priests or destroyed the temple themselves? And since when is demolition the approved method of purifying a defiled temple, an eventuality for which the Shastras have laid down due ritual procedures?

One question which we can readily answer is, where did B.N. Pande get this story from? He himself writes: “Dr. Pattabhi Sitaramayya, in his famous book, The Feathers and the Stones, has narrated this fact based on documentary evidence. So, we have to go one more step back in time to find this intriguing “documentary evidence”. Let us turn to this book, now hard to find, to see what the documentary evidence is on which this whole wave of pro-Aurangzeb rumours is based, but which no one has cared to reproduce or even just specify. This is what Gandhian Congress leader Pattabhi Sitaramayya wrote in his prison diary:

“There is a popular belief that Aurangazeb was a bigot in religion. This, however, is combated by a certain school. His bigotry is illustrated by one or two instances. The building of a mosque over the site of the original Kasi Visveswara Temple is one such. A like mosque in Mathura is another. The revival of Jazia is a third but of a different order. A story is told in extenuation of the first event.

“In the height of his glory, Aurangazeb like any foreign king in a country, had in his entourage a number of Hindu nobles. They all set out one day to see the sacred temple of Benares. Amongst them was a Ranee of Cutch. When the party returned after visiting the Temple, the Ranee of Cutch was missing. They searched for her in and out, East, North, West and South but no trace of her was noticeable. At last, a more diligent search revealed a Tah Khana or an underground storey of the temple which to all appearances had only two storeys. When the passage to it was found barred, they broke open the doors and found inside the pale shadow of the Ranee bereft of her jewellery.

“It turned out that the Mahants were in the habit of picking out wealthy and bejewelled pilgrims and in guiding them to see the temple, decoying them to the underground cellar and robbing them of their jewellery. What exactly would have happened to their life one did not know. Anyhow in this case, there was no time for mischief as the search was diligent and prompt. On discovering the wickedness of the priests, Aurangazeb declared that such a scene of robbery could not be the House of God and ordered it to be forthwith demolished. And the ruins were left there.

“But the Ranee who was thus saved insisted on a Musjid being built on the ruined and to please her, one was subsequently built. That is how a Musjid has come to exist by the side of the Kasi Visweswar temple which is no temple in the real sense of the term but a humble cottage in which the marble Siva Linga is housed. Nothing is known about the Mathura Temple.

“This story of the Benares Musjid was given in a rare manuscript in Lucknow which was in the possession of a respected Mulla who had read it in the Ms. and who though he promised to look it up and give the Ms. to a friend, to whom he had narrated the story, died without fulfilling his promise. The story is little known and the prejudice, we are told, against Aurangazeb persists.”

So now, we finally know where the story comes from: an unnamed mullah friend of an unnamed acquaintance of Sitaram ayya’s knew of a manuscript, the details of which he took with him in his grave. This is the “document” on which secularist journalists and historians base their “evidence” of Aurangzeb’s fair and secularist disposition, overruling the evidence of archaeology and the cold print of the Maasiri Alamgiri, to “explode the myth” of Islamic iconoclasm spread by the “chauvinist” Hindutva propagandists. Now you just try to imagine what the secularists and their mouthpieces in Western academe would say if Hindus offered evidence of this quality.

Source

Compassion International: Why We’re Leaving India, But Still Have Hope

It is clear that Compassion International that while time is still there, they are transferring funds to other NGO’s as fast as possible. Also needs to be seen what happens to the assets they own.  Citizens must keep an eye on this.

Source

At issue here is foreign funding coming into India and being used for the purpose of conversion of Hindus to Christianity. Compassion International only works through evangelical churches (as stated in this full article), churches whose aim is conversion. The 2011 crackdown on foreign funds entering India was intended to limit those meant for conversion work, including, in the case of Compassion International, such work was done under the guise of “child development.”

This story in Christianity Today magazine reads in part:

The child development ministry confirmed today that after 48 years, its final day of operation will be March 15. That means shutting the doors of 589 Indian-staffed development centers caring for more than 145,000 children, more than any other of the 25 countries where it works.

“I feel frustrated,” president and CEO Santiago “Jimmy” Mellado told CT. That’s because Compassion has worked every angle to try to stay open in India since last February, when India’s Ministry of Home Affairs put it on a list of organizations needing prior approval before transferring funds into the country. Then the government refused to grant such approval.

The government’s move can be traced back to 2011, when it changed its Foreign Contribution Regulation Act so that it could regulate NGOs it disagrees with philosophically, Mellado said. “In the middle of all this, we were pouring significant resources into local evangelical Christian churches,” Mellado said. “You can see where we would hit the radar screen.”

More at “source” above.

See also: https://www.nytimes.com/2017/03/07/wor … harity-closing-india.html

Two Hindu boys shot in Pakistan’s Sindh province over blasphemy allegations

pakistaniboys_story_647_072716020243

Two Hindu boys shot in Pakistan’s Sindh province over blasphemy allegations. One of the victims, 17-year-old Dewan Sateesh Kumar, succumbed to his injuries while his friend Avinash is in a critical condition, media reports said.

Two Hindu teenagers were shot in Pakistan’s Sindh province over allegations of Quran desecration today (July 27) while another was arrested for blasphemy. One of the victims, 17-year-old Dewan Sateesh Kumar, succumbed to his injuries while his friend Avinash is in a critical condition, Dawn reported.

The incident comes a day after a Hindu man was arrested over blasphemy charges in Ghotki area of the province, which shares its border with India. According to reports in the Pakistani media, one Amar Lal was arrested and booked for blashphemy after massive protests by Muslims in Ghotki. “A Hindu man was arrested for allegedly desecrating Holy Quran following massive protests and shutdown by Muslim community in Ghotki District of Sindh,” a report in the Dawn stated.

Communal tension in Sindh 

Tension prevails in Sindh following the arrest of Amar Lal. Police claims Amar is suffering from psychotic disorder. Shops remained shut and other daily activities remained affected in response to a shutdown called by Muslims in Ghotki. Several protesters blocked the national highway passing through the town causing a huge traffic jam. Shops owned by Hindus also remained shut. Sindh was in news recently when Hindus in the region had raised objections over the sale of shoes with ‘Om’ inscriptions. Hindus had staged massive protests in the region over reports of sale of such footwear.

Blasphemy Law

Section 295 (B) of the Pakistan Penal Code deals with blasphemy under which over 1,300 people have been accused of blasphemy from 1987 to 2014. The vast majority of the accusations were lodged for desecration of the Quran.

Source:http://indiatoday.intoday.in/story/hindus-shot-dead-in-pakistan-blasphemy-quran/1/725098.html

Facing New Evangelisation Strategies

Arise Bharat

Namaste

Readers of Telugu may wish to read my article that appeared in Jagruthi, a Telugu weekly on Facing New Christian Evangelisation Strategies and lessons that Hindus must learn.

Facing New Evangelisation Strategies

Ayush

English Version :

Facing the New Christian Evangelization Strategies

– Nadimpalli Ayush

 What Keeps Hindus attached to their traditions and remain as Hindus inspite of varied onslaughts?  This question has been bugging almost all evangelists who have come to Bharat.  In their ambition to Christianize the whole world, the evangelists have time to time revised their strategies. Though most parts of the whole world fell to their designs, they have faced major resistance in Bharat. However, the future of whether Bharat would remain Hindu depends largely on how the Hindus respond to the evangelistion strategies and methods.

” India’s first major contact with Christianity began when Vasco da Gama, from Portugal, landed with gunboat and priests in…

View original post 2,335 more words