Category Archives: Threats

Ambedkar and Support for Samskritam and Vedic Civilization

A Veda Pathashala was threatened to be attacked by a President of a colony in Boduppal , Hyderabad in last week of Nov 2017.  The Vedic school received unprecedented support from all quarters. However, some pseudo-Dalit organisations have now blamed #RSS for this and have threatened to launch an agitation against the Veda pathashala, #Samskritam and Sangh invoking the name of Dr.Ambedkar ji.

Anyone who has read the Constituent Assembly discussion would know that Dr,#Ambedkar had great respect for Samskritam and supported it as the National Language. He made his own conclusions on when the degeneration of Hindu society started, but at the same time wrote very highly of the Vedic civilization in his complete works calling it egalitarian. He also mentioned about the immense knowledge of Rishikas (women Rishis) during Vedic times thus countering the propaganda that women were not exposed to Vedas. Therefore, it smells of a conspiracy when some people involve his name to attack #Veda and Samskritam. The agenda of some pseudo-Dalit organisations is to drive a wedge in the Hindu society by claiming that Veda is only for a section of society and trying to pit one against the other. I stand in support of Vedic scholars who are putting in their life for upholding Vedic knowledge.

Advertisements

CM of Telangana treading a divisive path

The Telangana government has been going overboard to placate the Muslims in the state, much at the cost of other communities, which would, clearly, not only distort the political discourse but also sow seeds of discord. 

The driver of a vehicle must be cautious and careful. Even a small error is a potential danger to life.  By announcing Urdu as the second language of Telangana, Chief Minister K Chandrashekar Rao (KCR) has committed a blunder that is bound to influence generations to come. Not just this, some of the other major decisions taken by Telangana government in recent times can be termed bluntly as minority appeasement for purely political gains with scant regard to the overall well-being of the state.

On  November 9 KCR designated Urdu as second official language of Telangana. He announced that 900 Urdu teachers would be recruited soon by forming a special District Selection Committee (DSC). The eligibility criteria for these posts will be framed by the Urdu Academy and the Minority welfare department. The deadline for the recruitment is 70 days and to be executed on top priority basis.

KCR has also provided for induction of 66 Urdu-speaking officers into various key departments in the government.  The State Assembly, Council Chairman, Chief Secretary and the 17 other ministers will have one Urdu -speaking officer assisting them. Likewise, the assembly administration, State Council, Information and Public Relations Department, Office of the Director General of Police (DGP), the Hyderabad City Police commissionerate and all the newly set up 31 district Collector offices will have exclusive Urdu speaking officers to receive petitions from the public.

Islamic Centre
Imposition of Urdu as the second language in Telangana is KCR’s latest spectacle among the slew of audacious largesse he has granted to appease the Muslims in the state.
He had recently proposed to construct Hyderabad International Islamic Cultural Convention Centre of international standard in an area of 10 acres in Kokapet on the outskirts of Hyderabad. He has also decided to set up a separate industrial corridor for Muslims which is in direct contrast to the democratic principles of the country.

Telangana government has also increased the quota for Muslims in jobs and education from 4% to 12%. The Telangana Minorities Residential Educational Institutions Society (TMREIS) is planning to set up 120 schools at the cost of Rs.6723 Crores. 71 such residential schools (39 Boys and 32 Girls) are already functioning and remaining are likely to come up in later phases. 75% of the seats are reserved for the minorities in these schools. Urdu is a compulsory subject for Muslims while non-Muslim students can opt for Telugu.

The Chief Minister’s Overseas Scholarship Scheme for Minorities introduced in 2015-16 grants Rs.10 Lakhs per Student and one-way Airfare to those minorities travelling abroad for higher education in foreign universities. A Telangana Minorities Study Circle was also formed for 2015-16, which will focus on training minorities Candidates for competitive exams conducted by TSPSC.  It is also sponsoring 100 minority candidates who are preparing for All India Services Exams from the country’s top Institutes every year.

Officially, all the above initiatives come under Minority welfare schemes but are aimed at strengthening the Muslim vote bank for the ruling party. Official records say that there are already 1,561 Urdu-medium schools in the State with about 1.31 lakh students.

The current Urdu academy in Telangana is occupied in organising Haj programmes and religious seminars. The Urdu academy is not equipped to do any academic work .We already have a number of examples across the country where fanatics from Islamic seminaries are seen and heard sowing the seeds of separatism and refuse to abide by the law of the land. If a school going kid is fed such venom by fanatics, the result is bound to damage the social fabric of the state and country.

Till date there has been no proof of any contribution of any madrasa to science and technology. On the contrary, Madrasas have contributed immensely to the establishment of theological states across the Arab lands and in Asia too. If these are the antecedents of Islamic schools across the world, what kind of research would an Islamic centre in Hyderabad conduct? The historical evidence is simple and clear. It will be another institution supplying Islamic doctrine to schools and colleges. In the coming decade, voices of separatism would have grown with the sanction of the government and funded by the Telangana public! Chances of this scenario transpiring is high because there is none to verify the content and monitor the developments of such schools.

The language barrier will pose a big challenge to the government officers thus forcing them to agree to requests that are in Urdu. Leaders like Owaisi can easily hijack these schools to suit their own narrative and paint a favourable picture of the Nizam and Mughuls in the history books of such schools. Chief Minister Chandrashekar Rao himself has always been reluctant to accept the atrocities of Nizam and the Razakars during the accession of Hyderabad in 1948. These kinds of appeasing actions by Telangana government will only sow the seeds of Muslim separatism.

A separate Industrial corridor for Muslims may be on paper today but will soon be pushed as an agenda for the 2019 general elections. In October, Ambassador of the Kingdom of Saudi Arabia Soud Mohammed Alsati expressed willingness to invest in Telangana. With such religion-based investment coming in, the ramifications for Telangana and the country as a whole are huge. KCR’s promise of an exclusive industrial corridor for Muslims will give rise to other demands. Since such a corridor would mostly accommodate students literate in Urdu,  Muslim investors could demand a “separate” welfare fund for Muslims and later insist on Islamic Banking too.

The Khilafat movement, supported by M.K. Gandhi, resulted in furthering the Muslims separatist agenda and resulted in the partition of India. Such slew of measures by a state government to appease the Muslims would result in rekindling separatist tendencies again. We can recall that MIM party head Assauddin Owaisi initially opposed the idea of a separate Telangana but agreed to support the cause only when his demand to include Kurnool and Ananthapur districts, both with a high percentage of Muslims, were included as part of the new state.

Corridor for Muslim
Measures aimed at pampering a community are bound to sow the seeds of discord in the society, creating deep chasms and spoil the social fabric. Instead of attempting to bring the madrasas into the mainstream with emphasis on science and modern computer-based education, the Telangana government is running in the opposite direction. Arabic style of dressing in Hyderabad, increase in burkha clad schools kids are manifestations of cultural assertiveness which further alienate Muslims from the mainstream. Similar appeasing measures, in the garb of secularism and Muslim identity, attempted by the erstwhile SP government in UP had almost alienated the Muslims of the state and hence this year the UP Government, led by Yogi Adityanath had to force the madrasas to celebrate Independence Day. Telangana could follow suit if remedial measures are not taken soon.

Recently, AIMIM leader Akbaruddin Owaisi proactively proposed that his party will form an alliance with TRS in the 2019 general elections. By the time nationalistic forces are strengthened in the state, the separatist elements could gain a strong foothold.

Any attempt by the central government to thwart their efforts will be showcased as being anti-Muslim. Decisions of Telangana government aimed at appeasing the Muslims could lead to serious damage to the society in the coming days if they are not effectively countered by every concerned citizen, party or organisation.

  • Surender Kunti
    (The writer is co-convenor of Vishwa Samvad Kendra, Telangana )

– Source: Organiser

రోహింగ్యా అక్రమ వలసలు… భద్రతకు సవాలు!

రోహింగ్యాలను వెనక్కి పంపాల్సిందే

శరణార్థుల స్థితిగతులపై 1951నాటి అంతర్జాతీయ తీర్మానంపై భారత్‌ సంతకం చేయలేదు. శరణార్థులను వెనక్కి తిప్పి పంపరాదన్న నిబంధన ఆ తీర్మానంలోనే ఉంది. శరణార్థుల పట్ల అనుసరించాల్సిన విధివిధానాలపై 1967లో కుదిరిన ‘ప్రొటోకాల్‌’నూ మన దేశం ఆమోదించలేదు. కాబట్టి ‘సమితి’ నేతృత్వంలో శరణార్థులకు సంబంధించి కుదిరిన ఒడంబడికలు, తీర్మానాలతో భారత్‌కు సంబంధమే లేదు. అలాంటప్పుడు 1951నాటి తీర్మానానికి కట్టుబడి రోహింగ్యాలను వెనక్కి తిప్పి పంపరాదు… అనే వాదనకు అర్థమే లేదు!

వీళ్లకు దేశం పట్టదు, జాతి సంక్షేమం గిట్టదు, 130 కోట్ల భారత ప్రజల భద్రత ఏ గాలిలో కలిసినా వీరి తలకెక్కదు! మానవ హక్కుల పేరిట మొసలి కన్నీళ్లు కార్చే ఈ నయా ఉదారవాదులకు కావలసిందల్లా అయినదానికీ కానిదానికీ ప్రభుత్వాన్ని పట్టుకుని తిట్టిపొయ్యడం! పాకిస్థానీ ఉగ్రవాద సంస్థలతో ప్రత్యక్ష సంబంధాలున్న వేల సంఖ్యలోని రోహింగ్యాలు భారత్‌లోకి అక్రమంగా వలసవస్తే- వారి తరఫున వకాల్తా పుచ్చుకొని గొంతు చించుకుంటున్నవారిది పూర్తి బాధ్యతారాహిత్యం.

ఉగ్రవాదులతో సంబంధాలున్న రోహింగ్యాలు భారత్‌లో అక్రమంగా స్థిరపడితే జాతి భద్రతకు తూట్లు పడతాయి. దేశ పౌరుల సంక్షేమం సంక్షోభంలో కూరుకుపోతుంది. జాతి భవిష్యత్తు దారుణ ప్రమాదంలో పడినా కించిత్తు కూడా బాధపడని ఈ పేరుగొప్ప మానవతావాదులు- భారత పౌరుల సంక్షేమం కన్నా రోహింగ్యాల బాగోగులే తమకు ముఖ్యమన్నట్లుగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.

ఇది ఘోరం… నేరం!

రోహింగ్యాలకు మద్దతుగా వినిపిస్తున్న వాదనలు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. ప్రజలను తప్పుదోవ పట్టించే అభిప్రాయాలు, వాదనలు ప్రచారంలోకి వస్తున్నాయి. రోహింగ్యాలు భారత్‌లోకి కేవలం శరణార్థులుగా మాత్రమే ప్రవేశించారని, వారిని ‘అక్రమ వలసదారులు’ అనడం సబబు కాదన్న వాదనను కొందరు బలంగా వినిపిస్తున్నారు. అంతర్జాతీయ ఒడంబడికలకు కట్టుబడి రోహింగ్యాలకు ఆశ్రయం కల్పించాల్సిన బాధ్యత భారత ప్రభుత్వంపై ఉందన్నది వారి వాదన. ఐక్యరాజ్య సమితి సారథ్యంలో కుదిరిన ఒడంబడికలపై భారత్‌ సంతకం చేసిందని, దాని ప్రకారం శరణార్థులను వెనక్కి తిప్పి పంపడం అంతర్జాతీయ చట్టాల ఉల్లంఘన అవుతుందని, కాబట్టి రోహింగ్యాలను అక్కున చేర్చుకోవాలని వీరు వాదిస్తున్నారు. అయితే ఆ వాదన పూర్తిగా సత్యదూరం. రోహింగ్యాలు శరణార్థులు కాదు. కాబట్టి శరణార్థులకు ఉండే హక్కులు వారికి వర్తించవు! లక్షల సంఖ్యలో బంగ్లాదేశీయులు భారత్‌లోకి అక్రమంగా జొరబడి దేశవ్యాప్తంగా పాకిపోయారు. రోహింగ్యాలు ఏ రకంగానూ అందుకు భిన్నం కాదు.

రోహింగ్యాలను తిప్పి పంపడం రాజ్యాంగంలోని మూడో భాగంలో పొందుపరచిన ప్రాథమిక హక్కులకు వ్యతిరేకమని కొందరు వాదిస్తున్నారు. మన రాజ్యాంగం ప్రవచించిన ప్రాథమిక హక్కులు చాలావరకు భారత పౌరులకే వర్తిస్తాయి. అక్రమంగా దేశంలోకి చొచ్చుకు వచ్చిన వారంతా తమకు ఆ హక్కులు వర్తింపజేయాలని వాదించడం అర్థరహితం! రాజ్యాంగంలోని కొన్ని నిబంధనలు ‘వ్యక్తుల’(పర్సన్స్‌)కు వర్తిస్తాయని- అత్యధిక నిబంధనలు ‘పౌరుల’(సిటిజెన్స్‌)కు అనువర్తిస్తాయనీ లిఖించారు. ఈ చిన్నపాటి తేడాను తమకు అనుకూలంగా మలచుకోవడానికి రోహింగ్యాల అనుకూలురు ప్రయత్నిస్తున్నారు. పౌరులకు వర్తింపజేసే హక్కులను అక్రమ చొరబాటుదారులకూ కల్పించాలని అడ్డంగా వాదిస్తున్నారు. రాజ్యాంగంలోని 14వ అధికరణ, చట్టం ముందు అందరూ సమానులేనని చెబుతోంది. ప్రాణ రక్షణ, వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ గురించి 21వ అధికరణం ప్రస్తావిస్తోంది. ఈ రాజ్యాంగ అధికరణలు ‘వ్యక్తులంద’రికీ వర్తిస్తాయి కాబట్టి- ఆ మేరకు రోహింగ్యాలకూ రక్షణ కల్పించాలన్న వాదన పూర్తిగా కొట్టిపారేయలేనిదే. అయితే సరిహద్దులు దాటుకుని దేశంలోకి చొరబడిన అక్రమ వలసదారులందరికీ- భారత పౌరులకు వర్తింపజేసే హక్కులు ఉండాలనడం అసమంజసం. భావ వ్యక్తీకరణ స్వేచ్ఛతోపాటు- దేశంలో ఏ ప్రాంతానికైనా నిరభ్యంతరంగా వెళ్ళేందుకు, నివాసం ఉండేందుకు, స్థిరపడేందుకు రాజ్యాంగంలోని 19వ అధికరణ వీలు కల్పిస్తోంది. భారత పౌరులకు మాత్రమే పరిమితమైన హక్కులు ఇవి! ఈ హక్కులను చొరబాటుదారులకూ కల్పించాలనడం అహేతుకం, అర్థరహితం! దేశ పౌరుల ప్రాథమిక హక్కులకు రక్షణ కల్పించడం భారత ప్రభుత్వ బాధ్యత. అక్రమ చొరబాటుదారుల కారణంగా జనాభా స్వరూప స్వభావాల్లో; సామాజిక, ఆర్థిక రంగాల్లో తలెత్తే సమస్యలనుంచి పౌరులను కాపాడుకోవాల్సిన బాధ్యత కూడా భారత ప్రభుత్వంపై ఉంది. పైపెచ్చు ‘విదేశీయుల చట్టం’ ప్రకారం అక్రమంగా వలసవచ్చిన ప్రతి ఒక్కరినీ దేశంనుంచి బయటకు పంపివేయడం ప్రభుత్వ విధి!

చేదు నిజాలు

దేశ సరిహద్దుల వెంబడి అన్ని చోట్లా కంచె లేదు. దురదృష్టవశాత్తూ చాలావరకు మన సరిహద్దులు చొరబాట్లకు వీలు కల్పించేవిగానే ఉన్నాయి. ఫలితంగా గడచిన కొన్ని దశాబ్దాలుగా దేశం అక్రమ చొరబాట్ల తాకిడికి గురవుతోంది. ఈ చొరబాట్ల కారణంగా సరిహద్దులను ఆనుకుని ఉన్న వివిధ జిల్లాల్లో సామాజిక వర్గాల సమతుల్యత గణనీయంగా మారిపోతోంది. దాదాపుగా ఈ జిల్లాలన్నింటినీ చొరబాటుదారులు ఆక్రమించేశారు. ఫలితంగా కనీస సౌకర్యాలు అందుబాటులో లేని, ప్రాథమిక హక్కులకూ నోచుకోని దురవస్థలో అక్కడి భారతీయ పౌరులు దుర్బర స్థితి అనుభవిస్తున్నారు. ఉగ్రవాద మూకలతో ఈ చొరబాటుదారులు నేరుగా సంబంధాలు నెరపుతూ దేశంలో సృష్టించిన హింసాకాండ గురించి కొత్తగా చెప్పుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. వేల సంఖ్యలో దేశ పౌరులు, భద్రతా దళాలను ఈ మూకలు పొట్టనపెట్టుకున్నాయి.

రోహింగ్యాలవల్ల దేశ భద్రత తీవ్ర ప్రమాదంలో పడుతుందనేందుకు చాలినన్ని ఆధారాలున్నాయి. భారతీయ భద్రతా సంస్థలు ఆ మేరకు పూర్తి సాక్ష్యాలు సేకరించాయి. పాకిస్థానీ ఉగ్ర సంస్థలతో ప్రత్యక్ష సంబంధాలున్న కొందరు రోహింగ్యాలు- సరిహద్దుల ఆవలనుంచి అందుతున్న సంకేతాల ప్రకారమే జమ్ము, దిల్లీ, హైదరాబాద్‌ వంటి ప్రాంతాలకు తరలివెళ్ళినట్లు భారతీయ భద్రతా విభాగాలవద్ద సమాచారం ఉంది. ఇలాంటివారివల్ల దేశ అంతర్గత భద్రత పెను ప్రమాదంలో పడుతోంది. నకిలీ గుర్తింపు కార్డులు, పత్రాలతో దేశంలో ఇష్టానుసారం సంచరిస్తున్న ఈ రోహింగ్యాలు- హవాలా మార్గాల ద్వారా భారీయెత్తున నిధులనూ సమకూర్చుకుంటున్నట్లు వివరాలు ఉన్నాయి. రోహింగ్యాలను వెనక్కి తిప్పి పంపడం అమానవీయమని గొంతు చించుకుంటున్నవారు గుర్తించాల్సిన వాస్తవాలివి. మియన్మార్‌లోని రఖైన్‌ ప్రాంతంలో ఏం జరిగిందన్న దాన్ని గమనిస్తే కఠిన సత్యాలెన్నో వెలికివస్తాయి. ఐక్యరాజ్య సమితి మాజీ సెక్రెటరీ జనరల్‌ కోఫీ అన్నన్‌ సారథ్యంలో రఖైన్‌ ప్రాంత పరిణామాలపై నియమితమైన సలహా సంఘం వెలువరించిన నివేదిక ఎన్నో విషయాలను లోతుగా విశ్లేషించింది. సంఘర్షణకు దారితీసిన చారిత్రక కారణాలను విపులంగా చర్చించింది. 1948లో స్వాతంత్య్రం పొందిన వెన్వెంటనే మియన్మార్‌లోని రఖైన్‌లో ముస్లిం ముజాహిదీన్‌లు తిరుగుబాటు లేవదీశారు. సమాన హక్కులతోపాటు తమ ప్రాంతానికి స్వతంత్ర ప్రతిపత్తి కల్పించాలన్న డిమాండ్లతో మోసులెత్తిన తిరుగుబాటు అది’ అని కోఫీ అన్నన్‌ నివేదిక చరిత్ర మూలాలను కళ్లముందు ఉంచింది. మియన్మార్‌ ప్రభుత్వం ఆ తిరుగుబాటును అణచివేసింది.

ఆ నేపథ్యంలోనే రోహింగ్యా సంఘీభావ సంస్థ(ఆర్‌ఎస్‌ఓ) సాయుధ పోరాటానికి తెరలేపింది. హర్కత్‌ అల్‌ యకీన్‌ (తదనంతర కాలంలో ఇది అరాకన్‌ రోహింగ్యా విముక్తి సైన్యం (ఏఆర్‌ఎస్‌ఏ)గా మారింది) దేశ భద్రతా దళాలపై 2016 అక్టోబరులో పెద్దయెత్తున విరుచుకుపడింది. ‘ఆధునిక చరిత్రలో ప్రభుత్వ దళాలపై జరిగిన అతిపెద్ద ముస్లిం దాడి’గా దీన్ని కోఫీ అన్నన్‌ అభివర్ణించారు. సొంత సైన్యాలను రూపొందించుకుని, ఆయుధాలు తయారు చేసుకొని మతోన్మాదంతో దాడులకు తెగబడిన, ఏకంగా ప్రభుత్వంపైనే యుద్ధం ప్రకటించిన ఇలాంటి రోహింగ్యాలను దేశంలోకి అనుమతించాలనడం ఎంతవరకు సబబు? అలాంటి మూకలకు మన గడ్డపై స్థానం కల్పిస్తే దేశ భద్రత ఏం కావాలి? ఇప్పటికే అనేక సమస్యల్లో ఉన్న దేశానికి మరో కొత్త సమస్యను నెత్తిన మోయడం అవసరమా?

భారత పౌరులే తొలి ప్రాథమ్యంగా…

ఏ దేశానికీ చెందని జనం పెద్దయెత్తున మియన్మార్‌లో జీవిస్తున్నట్లు కోఫీ అన్నన్‌ నివేదిక స్పష్టం చేసింది. పౌరసత్వ సమస్యను సాధ్యమైనంత సత్వరం పరిష్కరిస్తే తప్ప మియన్మార్‌లో మత ఘర్షణలు సద్దుమణగవనీ అన్నన్‌ సూచించారు. ఈ సమస్యను పట్టించుకోకుండా అలాగే వదిలి వేస్తే మనుషుల మధ్య అంతరాలు మరింత పెరుగుతాయని, మానవతా సంక్షోభం ముమ్మరిస్తుందని, అభద్రత ప్రబలుతుందనీ కోఫీ అన్నన్‌ నివేదిక హెచ్చరించింది. భారత ప్రభుత్వం అన్నన్‌ నివేదికలో ప్రస్తావించిన అంశాలకు సంపూర్ణ మద్దతు పలికింది. శాంతియుత సహజీవనం, భిన్న వర్గాలమధ్య అవగాహన, న్యాయం, హుందాతనం, ప్రజాస్వామిక విలువలకు కట్టుబడి రోహింగ్యాల సమస్యను పరిష్కరించాలని భారత ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ అభిప్రాయపడ్డారు. ఆ మేరకు భారత్‌ క్రియాశీలంగా స్పందించింది. బంగ్లాదేశ్‌లోని రోహింగ్యాలకోసం అత్యవసర సామగ్రిని, ఆహార పదార్థాలను భారీయెత్తున తరలించింది. సమస్యలు, సంక్షోభాల్లో చిక్కుకున్న ప్రజాసమూహాలతో భారత్‌ ఎప్పుడూ అత్యంత మానవీయంగానే వ్యవహరించింది. అలాంటి వారిని ఆదరించి అక్కున చేర్చుకొంది. అయితే దేశ పౌరులను కాపాడుకోవడం భారత ప్రభుత్వ ప్రాథమిక విధి. భారత పౌరుల రక్షణకు విఘాతం కలించే ఏ విధానమైనా అహేతుకమైనదే! కాబట్టి పౌర భద్రతకు తొలి ప్రాధాన్యమిచ్చి- పరిస్థితి పూర్తిగా చేతులు దాటిపోకముందే రోహింగ్యాలను ప్రభుత్వం వెనక్కి తిప్పి పంపాలి.

(శుక్రవారం, అక్టోబర్ 06, 2017, ఈనాడు దినపత్రిక సౌజన్యం తో…)

 

(రచయితడా. ఎ. సూర్యప్రకాశ్, ప్రసార భారతి అధ్యక్షులు).

Rohingya Issue: National Security Must Prevail (In English)

Rohingya Issue: National Security Must Prevail

It is true that India has traditionally been hospitable to people in distress but any action/policy that places the well-being of citizens in jeopardy must be rejected. Government must identify and deport the Rohingyas soon.

As in the past, bleeding heart liberals have displayed utter insensitivity to the welfare and security of India’s 1.3 billion citizens and have taken up cudgels on behalf of a bunch of illegal immigrants — the Rohingyas — many of whom have links with terrorist outfits in Pakistan and pose grave threat to national security. Putting the welfare of these illegal immigrants before those of Indian citizens, their sympathisers demand that Indian citizens set aside their apprehensions regarding their security and share the scarce resources available in the country with them.

We need to first examine some of the arguments that are being advanced on behalf of the Rohingyas in the Supreme Court and in the public fora. It is said on behalf of the Rohingyas that they are refugees and “not mere illegal immigrants” and that they are entitled protection under many international conventions to which India is a signatory, including those based on the principle of non-refoulement.

This is factually incorrect. Rohingyas are not refugees and are not entitled to the rights available to such individuals. They are like millions of Bangladeshis, who have illegally entered India and spread themselves across the country. Further, India is not a signatory to the 1951 Convention Relating to the Status of Refugees. Nor is India a signatory to the 1967 Protocol Relating to Refugees. The obligation of non-refoulement (non-return) is only binding on states that are parties to the 1951 Convention.

Another recurring theme in the arguments advanced against deportation of the Rohingyas is the reference to Fundamental Rights enshrined in Part III of the Constitution of India. Most of these rights are bestowed on citizens of India and not on all and sundry. Since some articles refer to “persons”, while most others refer to “citizens”, there are attempts to obfuscate the issue by juxtaposing “persons” for “citizens” and demanding all kinds of rights for illegal immigrants.

The plea of the Rohingyas, that the right to equality before the law under Article 14 and protection of life and personal liberty enshrined in Article 21, has merit because both articles bestow this right on “persons” and not just to “citizens”. But, there are arguments that seek to equate these illegal immigrants with citizens and this must be challenged. For example, the omnibus rights in Article 19 are rights exclusively conferred on citizens, including the right to freedom of speech and expression; to move freely within the country and to reside and settle in any part of the country.

Apart from the constitutional provisions, which in any case leave no scope for ambiguity, the primary obligation of the Indian state, to protect the fundamental rights of all citizens and shield them from the vagaries of illegal immigration and the consequential demographic, social and economic problems, cannot be disputed. Apart from this, the Government must comply with the Foreigners Act under which it is bound by this law to deport an illegal immigrant.

Because of its porous borders, India has been a victim of cross-border infiltration for several decades leading to gross distortion in the demographic profile of many border districts. Consequently, Indian citizens in these districts have been deprived of the basic rights. Also, is there any need to remind anybody of the number of civilians and members of the security forces who have been killed by these terrorists who have crossed into India?

As regards the Rohingyas, the national security apparatus has sufficient inputs to indicate that their presence within the country has serious security implications. There is information that some Rohingyas are linked to Pakistan-based terror organisations and that they have moved into cities like Jammu, Delhi and Hyderabad. These individuals prose a grave threat to our internal security. There is also evidence of them using fake Indian identity documents and mobilising funds through the hawala route.

Before jumping to conclusions and holding India responsible for the plight of the Rohingyas, it is important to take stock of the prevailing situation in the disturbed Rakhine State in Myanmar, as assessed by the Advisory Commission on Rakhine State, which was headed by Kofi Annan, former Secretary-General of the United Nations.

Going into the history of the conflict, the Kofi Annan report said that shortly after Myanmar won its independence in 1948, “a Muslim Mujahideen rebellion erupted in Rakhine, demanding equal rights and an autonomous Muslim area in the north of the State”. The rebellion was eventually defeated but the Rohingya Solidarity Organisation (RSO) revived the armed struggle later. Thereafter, the Harakat al-Yakin (later Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA) attacked Government security forces in October 2016 — “it was one of the largest Muslim attacks on Government forces in living memory”.

On the Rakhine side, non-state armed groups of both nationalist and communist stripes had fought the Myanmar Army. Is it prudent to look the other way when people, who have their own armies and who have fought such fierce and bloody communal wars, cross the border infiltrate into India? Don’t we have enough problems already?

The Kofi Annan Commission has suggested various measures to bring down communal tensions, including measures to sort out the messy citizenship. It says Myanmar harbours the largest community of stateless people in the world. “If this issue is not addressed it will continue to cause significant human suffering and insecurity”. The Indian Government has rightly supported the Kofi Annan report and Prime Minister Narendra Modi has called for a solution based on peace, communal harmony, justice, dignity and democratic values. India has rushed emergency relief material to Bangladesh to deal with the influx of refugees into that country.

While it is true that India has traditionally been hospitable to people in distress, the primary responsibility of the Indian state is to protect its citizens. Any action or policy that places the well-being of citizens in jeopardy must be summarily rejected. The Government must have a citizen-first approach, identify and deport the Rohingyas before things get out of hand.

The Government should not pay heed to these bleeding hearts — specially Resident-Non-Indians and citizens of other nations — who lack the courage or the common sense to lecture their own nations but constantly seek to besmirch the name of the world’s largest democracy and the world’s most diverse, hospitable and liberal nation.

 

By Dr. A Surya Prakash (The writer is Chairman, Prasar Bharati),
Courtesy: the pioneer, Tuesday, 26 September 2017.

 

రోహింగ్యా అక్రమ వలసలు… భద్రతకు సవాలు! (తెలుగు లో … )

వోల్టేర్ ఇస్లాం, క్రైస్తవం గురించి చెప్పినది కంచ ఐలయ్య ఒప్పుకుంటాడా ?

ఇటీవల ఒక టీవి (టీవి 9) కార్యక్రమంలో మాట్లాడుతూ కంచ ఐలయ్య తనను తాను ఆధునిక వోల్టేర్ గా అబివర్ణించుకున్నాడు. సదరు కార్యక్రమ నిర్వాహకుడు (మురళీకృష్ణ)గాని, చానల్ కానీ ఈ విషయంలో ఎలాంటి ప్రశ్నలు వేయకపోయినా ఐలయ్య నిజంగా వోల్టేర్ చెప్పినవన్నీ అంగీకరిస్తాడా ? ముఖ్యంగా ఇస్లాం, క్రైస్తవం గురించి వోల్టేర్ చెప్పిన విషయాలను తాను కూడా ప్రచారం చేస్తాడా? చేయగలడా? ఇంతకీ వోల్టేర్ ఇస్లాం, క్రైస్తవం, హిందూత్వం గురించి ఏం చెప్పాడు ?….

క్రైస్తవం గురించి …

ప్రూషియా రాజు ఫ్రెడ్రిక్ II కు 5 జనవరి, 1767న రాసిన ఉత్తరంలో వోల్టేర్ క్రైస్తవం గురించి తన అభిప్రాయాలు వ్యక్తంచేశాడు. “మనది ప్రపంచంలోనే అత్యంత హాస్యాస్పదమైన, అర్ధంలేని మతం. అంతేకాదు ఇది అత్యంత రక్తసిక్తమైన మతం కూడా. ఓ మహారాజా! ఈ అత్యంత మూఢవిశ్వాసాన్ని సమూలంగా పెకిలించివేయడం ద్వారా మీరు  ప్రపంచానికి శాశ్వతమైన మేలు చేసినవారు అవుతారు. ఎందుకు పనికిరాని, జ్ఞానగంధం ఏమాత్రం అంటనివారికి ఆ మేలు ఏమిటో తెలియకపోవచ్చును కానీ ఆలోచనాపరులు, నిజాయితీపరులు దానిని గుర్తిస్తారు..అయితే నా విచారమంతా ఈ పవిత్ర , మానవ మేధస్సుకు తట్టిన అత్యంత శ్రేష్టమైన కార్యంలో మీకు సహాయ పడలేకపోతున్నాను.’’

ఇస్లాం గురించి ….

ఇస్లాం గురించి వోల్టేర్ కు సదభిప్రాయం ఎప్పుడూ లేదు. ఖురాన్  భౌతిక శాస్త్ర సూత్రాలకు పూర్తి  విరుద్దమని ఆయన భావించాడు. ప్రూషియా రాజు ఫ్రెడ్రిక్ II కు రాసిన ఉత్తరంలో మహమ్మద్ క్రూరత్వాన్ని గురించి ప్రస్తావిస్తూ `దానిని ఎవరూ, ఏ మాత్రం అంగీకరించలేరని నేను కచ్చితంగా చెపుతాను’ అని రాశాడు. మహమ్మద్ కు ఉన్న అనుచరగణమంతా మూఢవిశ్వాసం, అజ్ఞానం వల్లనే అలా మారారని అభిప్రాయపడ్డాడు. ఆ ఉత్తరంలోనే ఇంకా ఇలా రాశాడు -“ఒక ఒంటెల వ్యాపారి తన గ్రామంలో అద్భుతం చేయడమేమిటి? తాను దేవత గాబ్రియల్ తో నేరుగా మాట్లాడతానని అమాయకులైన తన అనుచరులను నమ్మించడమేమిటి? తాను స్వర్గానికి వెళ్ళివచ్చానని నమ్మించడమేమిటి ? అక్కడ `అర్ధంపర్ధంలేని’ ఒక గ్రంధాన్ని పొందానని చెప్పడమేమిటి? ఆ పుస్తకాన్ని విశ్వసించాలని చెప్పడమేమిటి? ఆ పుస్తకం పట్టుకుని తన దేశంలో అల్లకల్లోలం సృష్టించడమేమిటి ? తండ్రుల కుత్తుకలు కోసి, ఆడపిల్లలను ఎత్తుకుపోవడమేమిటి ? తన మతమా లేక మరణమా అంటూ మెడమీద కత్తి పెట్టడమేమిటి ?.. ఇదంతా టర్క్ గా పుట్టినవాడో, అంధవిశ్వాసంతో సహజమైన బుద్ధి పూర్తిగా మందగించినవాడో ఒప్పుకోవాలితప్ప  కనీసమైన జ్ఞానం ఉన్న ఎవరు అంగీకరించలేరు. ‘’

హిందూత్వం గురించి…

హిందువుల పవిత్ర గ్రంధాలైన వేదాల గురించి వోల్టేర్ ఇలా వ్యాఖ్యానించాడు -“వేదం వంటి అత్యంత అపురూపమైన బహుమతి ఇచ్చినందుకు పాశ్చాత్య ప్రపంచం ప్రాచ్య ప్రపంచానికి ఎప్పుడూ ఋణపడి ఉంటుంది. ‘’

వోల్టేర్ ఇస్లాం, క్రైస్తవాన్ని గురించి ఇలా మాట్లాడితే , ఆధునిక వోల్టేర్ నని చెప్పుకుంటున్న కంచ ఐలయ్య మాత్రం అందుకు పూర్తి విరుద్ధంగా వేదాలను తిట్టిపోసి, ఇస్లాం, క్రైస్తవాలను నెత్తిన పెట్టుకోవడం విచిత్రం.  దీనినిబట్టి కంచ ఐలయ్య అబద్దాలకోరని, వోల్టేర్ వంటివారి పేరు చెప్పుకుని మేధావిగా చెలామణి అవాలనుకుంటున్న అజ్ఞాని అని తెలుస్తోంది.