Legal Notice by Dr. Pravin Togadia for publishing fabricated news

Dr Pravin Togadia, general secretary of VHP has denied saying the sentences attributed to him in Times of India and some other media and sent a legal notice to media houses. Dr Togadia has clearly said that report published in media is fabricated and written with malicious intention to malign his and organisation’s name.

RSS leader Ram Madhav tweeted: “Praveenbhai had not said anything that was attributed to him. It ws a fabricated news. No Swayamsevak thinks on those lines.”

Click here to Download PDF version of the notice

LEGAL NOTICE

TO WHOMSOEVER IT MAY CONCERN & TO ALL PUBLIC COMMUNICATORS, GOVERNMENT ORGANIZATIONS & SOCIAL ORGANIZATIONS As advised by & on behalf of my client Dr. Pravinbhai Mohanlal Togadia, age 57 yrs, I S. D. Jani Advocate 12, Shivshakti complex, High court Road, Bhavnagar, Gujarat  India do hereby state as under.

 

1.          That the report about a misinformed incident in Gujarat as appeared in an English newspaper Times of India dated April 21, 2014 which per our information, has appeared in the said news paper’s almost all India editions under varied headlines, is false, malafide & mischievous.

2.          That significantly, on the same day, i.e. today i.e. April 21, 2014 in yet another English newspaper namely Indian Express dated a completely different report has suddenly appeared which is about a misinformed description of an incident in Uttar Pradesh village in dist Pratapgadh.

3.          That it also is noticed that a heated debate has begun on yet another English TV channel namely Times Now on the said misinformed mischievous report as mentioned in the said Times of India.

4.          That the entire sequence of events as mentioned in the above 1, 2 & 3 clearly show that there is a bigger conspiracy against my client not only to defame him in public life but also to put his life & the lives of his family members & of the people associated with the organizations he is associated with in danger.

5.          That my client happens to be an International Working President of VHP i.e. Vishwa Hindu Parishad with Head Office in Delhi. The said organization is known to be caring for Hindu Well-being & welfare.

6.          That my client has been provided with the security of the Z+ level by the concerned governments to protect him from physical attacks on his life.

7.          That under the rules of the above said security level, the travel, stay & other details of the secured person are supposed to be kept confidential by the concerned authorities who provide the security to ensure that no pre-planned attacks take place on the secured person.

8.          That my client was travelling at night around 11 pm from Bhavnagar City ,Gujarat on April 19, 2014 for a night stay at the house of Mr. Bhavin S. Jani  the town Bhavnagar.

9.          That while travelling my client was told by one of the security men that a large group was protesting on the route because know that Togadia were to travel from this route.

10.        That my client as mentioned above was traveling at night, asked the security man as to how did the group know of the route which was supposed to be confidential per the security rules. The concerned person did not reply.

11.        That after reaching the night stay place i.e. the house of Mr. Bhavin S. Jani again my client was informed that the same group that was protesting for some reason wanted to meet him. Although tired by the day’s hectic work of introducing the free medical service to all in India, my client agreed to meet the said group for 5 minutes.

12.        That then the group of around 1000 people came to give my client a memorandum & presentation about how their houses were purchased under force & duress by some people.

13.        That the said group also informed my client that they stayed in an area in Bhavnagar before & even there their houses were forcibly purchased & that they moved to another area where there were temples & that even the new place they are being hounded to sell their houses to another group.

14.        That hearing their plea, as a law abiding citizen, my client advised them to follow the legal process of writing to the local administration, the concerned state government & approach the court if they felt that they are being forced into any selling of their houses.

15.        That my client also informed that there had been a ‘Disturbed Area Act’ existing in some places in Gujarat which was enacted by the earlier Government & that the said group may find out if the said act was applicable to them in the said matter.

16.        That we wish to state here emphatically that there was nothing socially or legally wrong in the above advice given by my client to the said group as mentioned above.

17.        That after one full day of this incident & with no provocation whatsoever, to our distress & surprise, we found the malicious report about our client in the English news paper namely Times of India dated April 21, 2014.

18.        That the said report as mentioned in above 17 gives a completely false story intended to malign my client socially & also putting his life in danger.

19.        That the timing of the other media reports such as in Indian Express front page which are totally unrelated of the misinformed incident of 2012, popping up on the same day i.e. April 21, 2014 mentioning my client’s name in a malicious way & then media debates followed by these reports are a definite conspiracy of planted stories by the vested interest parties against my client.

20.        That we hereby deny any such malicious reporting by all the media as mentioned above & demand the immediate CBI enquiry into the matter as mentioned hereunder:
(a) That who, how, to whom & why disclosed the security information such as travel route, stay place & so on, which is supposed to be kept confidential for the Z+ category
(b) That who all were involved in tracking the movement of my client during his travel & disclosing to the public in general even without verifying with my client whether he knew the said people.
(c) That who arranged the said Times of India reporter to be at the secured route late at night without any information to & permission from my client despite the Z+ security.
(d) That who managed the same say simultaneous appearance of reports in two different English news papers all India i.e. the misinformed, false & malicious reports of 2012 & 2014 that is a night before.

21.        That my client while denying of speaking of any inflammatory words as mentioned in the said Times of India report under different headlines all India as filed from Gujarat, demands a CBI investigation into the larger conspiracy of putting his life under threat by disclosing his security travel route & place of stay to general public.

22.        That my client now fears that this is a larger conspiracy in the General Elections time to draw benefit in votes at the cost of his freedom & his life. That my client also fears that the said orchestrated malafide, mischievous & malicious reporting of unrelated misinformed incidents in different media has been aimed at targeting his public & social life as well as the lives of my client, his family members & the people in the organizations with which my client is associated with.

23.        That the above suspicion is strengthened with the fact that for the past 3 months my client has been travelling extensively in India to introduce the Free Medical service for the poor & needy patients. That the regional media had been mentioning the same as but the said English media has not been mentioning the positive medical service however, the same Times of India, Indian Express & Times Now have simultaneously targeted my client on the misinformed unrelated incidents in a criminally defamatory, malicious & mischievous ways. That this proves that there has been a completely political conspiracy behind such ill-reporting about my client with the intention to harm his reputation, image & life and then to draw political mileage out of all this

24.        That once again while denying the concocted reporting in the above said & if so in any other media as false, malicious & malafide, we state here that such criminal conspiracy against my client may cause danger to my client’s life & reputation & that in such circumstances the entire criminal, financial, social & technical liability will be of the concerned Governments, its authorities, its various departments & all the people including the said media & all public communicators who have been involved in such a criminal activity against my client as conspirators.

25.        That we urge the Hon. Supreme Court to take note of the probable lethal attack on my client’s life, reputation & also lives of his family members as well as the people associated with the organizations to which he offers his services.

26.        That we urge all the public communicators to immediately refrain from spreading malafide, false, criminally defamatory & dangerous stories against my client & putting him in life threat, failing which my client will be free to take further legal steps as stipulated under all prevalent laws & Acts.

Place: Bhavnagar ,Gujarat

Date : April 21, 2014                                                                                                      (S. D. Jani)

Copy to:

1) The Hon, Supreme Court, New Delhi                                                                         Advocate

2) The Chief Minister, Gujarat

3) The Union Home Minister, India

Source : http://www.samvada.org

Imbalance in public discourse – Wendy Doniger Syndrome

Summary of talk by Sandeep Balakrishna

By Aradhana

Sandeep-Balakrishna

There are three groups that exert influence on the way public think- Media, Academia, Intellectuals. These sections decide what the public should think.

Wendy Doniger’s book- “The Hindus -An alternative history” was first published in 2009 by “Penguin” publishers. Sri Dinanath Batra filed a case against the publisher. As a part of the settlement, “Penguin” withdrew the book voluntarily.

On the withdrawal of the book, Wendy says that it was violation of her freedom of expression. Some intellectuals from west and unsurprisingly from India too support her. Below are few points that are noteworthy.

1. The book was not banned but the publisher Penguin withdrew the book

2.The issue is not at all about freedom of speech but it is about distortion of Hindu scriptures

3.The outrage of the intellectuals is not a real outrage but a manufactured one.

4.It was debated on TV shows that banning/ withdrawing from publishing is not the right way of expressing the disagreement but writing a critic about the book would have been . Nevertheless, eminent authors and scholars such as Swami Tyagananda, Rajiv Malhotra, Madan Lal Goel have written a detailed critique on the book but unfortunately the same have been buried by a biased media.

5. She frequently mistranslated certain words. For example, the ‘Kamasaktha’ word is used for Dasharatha. ‘Kama’ according to her is just sexual desire whereas ‘Kama’ does not necessarily mean sexual desire in our scriptures. ‘Kama’ is passion or desire.

6. She refers to Kamasutra for understanding arts, science and architecture of India.

7. She refuses to have discussion about the book with other scholars labeling them as Hindutva forces.

Why is Wendy Doniger powerful?

Wendy Doniger is a professor at University of Chicago and heads American Academy of Religion, AAR . The Indian students studying in USA and doing research cannot go against her.

How is Hindutva targeted?

1. Christianity is taught by a Christian, Islam by a Muslim but Hinduism in Universities is not taught by Hindus.

2.We Hindus are being told by outsiders, ‘who we are’ for almost 200 yrs.

3.Scholars and intellectuals from other countries come to India, learn Sanskrit and translate our books in their own way. These intellectuals call their gurus who taught them Sanskrit as “Native informers”

Some questions to Media

1.The media or intellectuals did not talk when other books were banned

2.Many books that were written against Nehru dynasty were banned. A book by Salman Rushdie (The Moor’s Last Sigh (1995)) was banned just because he named a dog in his book as “Jawaharlal”

3.”The Red Saree” book is banned in India and the media did not raise its voice against the ban.

4.Media did not support Tasleema Nasreen when her book was banned and on the contrary she was attacked.

టిప్పు యొక్క స్వీయ ప్రకటనలు

-సి. నందగోపాల్ మీనన్

(బొంబాయి మలయాలీ సమాజము యొక్క కార్యదర్శి)

“నన్ను ప్రేమిస్తున్నట్టయితే నా బలహీనతలను కూడా అప్పుడప్పుడు సహించలేవా?””ఈ వాక్యం టిప్పు సుల్తాన్ అతని మంత్రి గణం లో ఒకరైన మీర్ సాదిక్ తో అన్నరుట. The Sword of Tipu Sultan అనే వివాదాస్పద నవలలో రచయిత భగవాన్ S. గిద్వాని కల్పించిన వాక్యమిది.

sword of tipu sultan Tipu_sword

దురద్రుశ్టవసాత్తు టిప్పుసుల్తాన్ జీవిత విశేషాలు బ్రిటీష్ వారు పొందు పరిచినవే అవడం వలన, మరియు ‘విభజించి పాలించు’ అన్న సూత్రముతో పాలించినవారు కాబట్టి, వాటిని నమ్మి అధారపడడం కుదరదు అని అన్ని స్తరాల నవ చరిత్రకారులు, నవలా రచయితలు భావిస్తునారు. కాని అదే సమయం లో 1791-92 మరియు 1798 మధ్య కాలంలో శ్రీమద్ పరమహంస పరివ్రాజకాచార్యులు శృంగేరి మఠ శంకరాచార్య మరియు టిప్పుసుల్తాన్ మధ్య నడిచిన ఉత్తర-ప్రత్యుత్తరాల ఆధారంగా టిప్పు సుల్తాన్ లౌకికవాదానికి తార్కాణం అని మరియు హిందూ మత పెద్దలను, పీఠాధిపతులను, దేవాలయాలను గౌరవించేవాడని, ఆదరించేవాడు అనే వాదన సలిపేవారు. టిప్పుసుల్తాన్ మతాలకి అతీతంగా అలోచన చేసి దేశ రక్షణే లక్ష్యంగా భావించి బ్రిటీష్ వారితో పోరాడిన మొదటి జాతీయవాది అని కూడా అంగీకరిస్తారు.

కానీ టిప్పు సుల్తాన్ తన కింద అధికారులకు, ముఖ్యంగా ప్రముఖ సేనాధిపతులకు, కోట అధికారులకు, సామంతులకు, మంత్రాంగ సంబంధిత, వ్యాపార సంబంధిత కర్తలకు వ్రాసిన లేఖలు మరియు తను జారీ చేసిన ఆజ్ఞలను చదివినట్లయితే ఈ వాదనలు పటాపంచలయిపోతాయి.

విలియం కిర్క్ పాట్రిక్ 1811లో ఈ లేఖలను సంకలనం చేసి Selected Letters of Tipoo Sultan అనే పుస్తకాన్ని ప్రచురించాడు. అందులో ఈ విధంగా వ్రాసాడు: “టిప్పు తన అభిమతమే న్యాయము, చట్టము అనియు, దానికి ఎదురుప్రశ్న వేసే ధైర్యము ఏ బానిసలోనూ లేదని గట్టిగా నమ్మేవాడు. మనము తనని గురించి ఊహించే రీతికి భిన్నంగా భిన్న ప్రమాణాలతో తను ప్రజల మనోభావాలను గణనచేసేవాడని చెప్పవచ్చు. ఎందుకంటే తను చేసిన, కావించిన అకృత్యాలను, హత్యలను, నమ్మకద్రోహాలను మనకు నేరాలుగా తోచినా తనకు మాత్రము అవి గొప్పవిగా అనిపించేవి.

 గొప్ప విజయం

కిర్క్ పాట్రిక్ ఇంకా ఇలా వ్రాసారు: “కాఫీర్ లతో గానీ తన సత్యమైన మతము యొక్క శత్రువులతో విశ్వాస-ఘాతకము చేసినా తప్పులేదని తను కురాన్ నుండి నేర్చుకున్నాడు. అందువలననే తనని ఎదురించిన, సహకరించకపోయిన వారిని అందరినీ కలుపుకుంటూ నడవవచ్చు అన్న విషయము అంత కష్టము కాదని తెలిసినా తన మతం, మరియు తన ఆర్భాటం కోసమని అలా ప్రవర్తించేవాడు.”

టిప్పు స్వయంగా బుద్రూజ్ జుమాన్ ఖాన్ కి 1790 జనవరి 19న పంపిన లేఖ చదివినట్లయితే పై విషయం సబబేనని స్పష్టమవుతింది. అందులో ఇలా ఉంది: “ఈ మధ్యన మలబారులో నేను సాధించిన ఘన విజయం గురించి మరియు అక్కడ నాలుగు లక్షలకు పైగా హిందువులను ఇస్లాం కు మత -మార్పిడి జరిగిన విషయం గురించి తెలుసు కదా? నేను త్వరలో ఆ శపించబడ్డ రామన్ నాయర్ (తిరువంకోరు రాజా రామ వర్మ) పై దాడికి కృతనిశ్చయమ్ తో ఉన్నాను. తనని, తన ప్రజలను ఇస్లాం కు త్వరలో మార్చబోతున్నానన్న అత్యానందంలో ఇక శ్రీరంగపట్నం కి తిరిగి వెళ్ళనక్ఖరలేదని నిశ్చయించుకున్నాను.” (K.M. పాణికర్, భాషా పోషిణి, ఆగస్టు 1923)

ఫిబ్రవరి 13, 1790 న బుద్రూజ్ జుమాన్ ఖాన్ కి టిప్పు ఈ విధంగా వ్రాసాడు: “నీవు యాదాస్తులను జతపరుస్తూ పంపిన రెండు లేఖలూ అందాయి. అక్కడి నూట పుప్పై అయిదు మందికి సున్తీ చేయించి, అందులో పదకొండు మంది చిన్నవయస్కులను ఉసూద్ ఇల్హ్యే బంద్ లో చేర్చి, మిగతా తోమ్భైనలుగురు మందిని అహ్మదీ గణం లో చేర్చి, వీరందరినీ నుగుర్ కిలాద్దర్ కింద ఉంచి సరయిన పనిచేసావు.” (Selected Letters of Tipoo Sultan)

జనవరి 18, 1790న సయ్యద్ అబ్దుల్ దులై కి టిప్పు వ్రాస్తూ ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు: “మహమ్మద్ ప్రవక్త మరియు అల్లాహ్ దయవలన సురుమారుగా కాలికట్ లోని హిందువులందరూ ఇస్లామ్ కి మార్చబడ్డారు. కోచిన్ రాష్ట్ర సరిహద్దుల్లో మాత్రమూ ఇంకా కొందరు హిందువులుగా మిగిలిపోయారు. వారందరిని కూడా త్వరలోనే మార్చెయ్యాలని కృతనిశ్చయుడినిగా ఉన్నాను. ఇది జిహాద్ గా భావిస్తూ ఉన్నాను.” (K.M. పాణికర్, భాషా పోషిణి, ఆగస్టు 1923)

అవే బోలెడు చెబుతాయి

1793 లో లండన్లో మేజర్ అలెక్స్ డిరొమ్ ప్రచురించిన మూడవ మైసూర్ యుద్ధము యొక్క పూర్తీ వివరాలలో టిప్పు సుల్తాన్ రాజ ముద్ర పై లిఖిత వచనపు అనువాదము ఇలా వ్రాయబడి ఉంది:

“నేను నిజమయిన మతము (ఇస్లాం) యొక్క దూతను.

“నేను నిజమయిన మతము యొక్క ఆజ్ఞలను మీముందుకు తెచ్చాను.

ఆక్రమణ, దాడులు మరియు రాజ హైదర్ ను రక్షించడం లోనే సుల్తాన్ గా నా వెల్లువ. సూర్యుడు, మరియు చంద్రుడు కింద ఉన్న యావత్ జగత్తు నా సంతకం ఆధారమే.”

ఈ లేఖలు, రాజ ముద్ర తన మనస్సులోని ఉద్దేశ్యాన్ని తెలుపుతాయి, ఎవడయితే దక్షిణ భారతం మరియు ఆగ్నేయ మహారాష్ట్రను ఒక దశాబ్ద కాలం పాటు అంతటా తిరుగుతూ, ప్రజను భయంకరమైన క్షోభకు గురిచేస్తూ వచ్చాడు. కేవలం ‘హిందువులు ఆంగ్లేయులకు సహకరిస్తున్నారన్న’నెపం తోనే అతను ఈ విధంగా ప్రవర్తించేడు అని చెప్పలేము.

‘ఆంగ్లేయులతో పోరాడాడు కనుక టిప్పు కూడా దేశభక్తుడే’ అనే కొంతమంది లౌకిక-వాద చారిత్రకుల వాదనకు పై ఉదాహరణలవలన బలం సరిపోదు. ఫ్రెంచ్ వారిని భారతదేశం పై దాడికి ఆహ్వానించినందువలన టిప్పు సుల్తాన్ దేశద్రోహి అని ప్రముఖ చారిత్రవేత్త Dr. I.M. ముత్తన్న Tipu Sultan X-Rayed అనే పుస్తకంలో పేర్కొన్నారు. పెర్షియన్ ఫైల్ ఆఫ్ రికార్డ్స్ లో నాలుగవ విషయంగా జతపరచబడిన టిప్పు సుల్తాన్ ఏప్రిల్ 21, 1797 న వ్రాసిన లేఖ ఆ పుస్తకం లో ఇలా ముద్రించబడి ఉంది:

“నాగరిక ప్రతినిధులారా,

“నేను మీకు నా స్నేహాన్ని లేఖ రూపంలో ప్రకటీకరించినప్పటినుండి, మీకు నిరాశ కలిగించని విధంగా మా వార్తాహరులు ఈ కింది సమాచారాన్ని సేకరించారు:

“ఆంగ్లేయుల సహకారి అయిన ముఘలాయుల ముఖ్యుడు అయిన నిజామ్ తన వృధ్ధాప్యం వలన అనారోగ్యంతో బాధ పడుతూ కోలుకోలేని పరిస్థితిలో ఉన్నారు. అతని నలుగు కుమారులు తమ తమ వారసత్వానికి వివాదం లో కొట్టుకుంటున్నారు. వారిలో ఒకడు, పురప్రముఖులచే మెచ్చినవాడు, త్వరలో వారసుడు కాబొత్తున్నవాడు నాకు సన్నిహితుడు.

“నేను ఈ విషయాలను ఒక క్రమంలో ఎందుకు చెబుతున్నానంటే ఇప్పుడు మీరు ఇండియా పై దాడి చేయటానికి సరయిన సమయము. చాలా తక్కువ కష్టం తో మనము బ్రిటిష్ వారిని ఇండియా నుండి పారద్రోయగలము. నా మైత్రి పై విశ్వాసముంచండి.

“మీ సహకారి, భవదీయుడు టిప్పు సుల్తాన్”

ఇది టిప్పు కి భారతదేశం పై నున్న ప్రేమ కు తార్కాణమ్.

ప్రపంచ ప్రఖ్యాత యాత్రికుడు, బార్తోలోమియో (తను బ్రిటిష్ వ్యక్తీ కాడు) Voyage to East Indies అనే పుస్తకం లో ఇలా వ్రాసాడు: “తొలుతగా ఒక ముప్పదివేల మంది కిరాతకులు ఎదురుపడినవారందరినీ అడ్డంగా నరుకుతూ పోయేవారు… వాళ్ళననుసరించి M. lally అనే కమాండర్ కింద తుపాకులతో సైనికులు… టిప్పు ఏనుగు మీద సవారీ చేస్తూ, తన వెనుక మరో ముప్పదివేల మంది సైన్యం తో. కాలికట్ లో చాలా మట్టుకు మగ, ఆడవారిని ఉరితీసేవారు – ముందు పిల్లలను తల్లుల మెడకు కట్టేసి తల్లులను ఉరితీసేవారు. అట్టి కిరాతక టిప్పు సుల్తాన్ క్రైస్తవులను మరియు హిందువులను నగ్నంగా ఏనుగు కాళ్ళకు కట్టివేసి ఊళ్ళో తిప్పించేవాడు వీళ్ళ శరీరాలు చినిగి, తునాతునకలయ్యేన్తవరకు. హిందూ దేవాలయాలను, చర్చులను పడగొట్టించి, కాల్చి, కూల్చి వేయించేవాడు. హిందూ మరియు క్రైస్తవ వనితలను బలవంతంగా ముస్లింలచే పెళ్లి చేయించేవాడు. అట్లానే హిందూ, క్రైస్తవ పురుషులను ముస్లిం వనితలకిచ్చి బలవంతంగా వివాహం జరిపించేవాడు. దీనికి వ్యతిరేకించిన వారిని వెంటనే ఉరితీసి చంపవలేనాను మరణదండనను విధించేవాడు. ఈ దారుణాలను టిప్పు సుల్తాన్ సైనం నుండి తప్పించుకొని వరప్పుష చేరిన బాధితులు నాకు చెబితే తెలిసినవి. వరపపుష కార్మైకేల్ మిషన్ యొక్క కేంద్రం. నేను స్వయంగా ఎందఱో ఇట్టి బాధితులను వరపపుష నదిని పడవలో తప్పించుకోడానికి సహాయము చేసాను.”

గో హత్యా

“పడయోట్టం సైనిక ఆక్రమణ కాలంను మలయాళీలు కొన్ని తరాల కాలం పాటు మరచిపోలేవు. మలయాళ శకము 957 నుండి 967 వరకు (1782 నుండి 1792) జరిగిన ఈ దాడులే మలయాళం ను తలకిందులుగా చేసింది” అని P. రామన్ మేనన్ అంటారు. ఇతను శక్తన్ తంపురన్ అనే కొచిన్ రాజు యొక్క జీవిత చరిత్రను టిప్పు సుల్తాన్ యొక్క ఈ దాడుల సమయం లోనే వ్రాసారు. “ఈ మైసూరు పులి చొరబడని గోశాల అంటూ బహుశా లేదేమో మలయాల దేశం లో” అని వ్రాస్తారు రామన్ మేనన్ గారు. తన ఆజ్ఞ మేరకు టిప్పు సైన్యాలు జరిపిన సామూహిక గో హత్యల మారణ హోమం నేపథ్యమ్ లో పై విషయాలు తెలుస్తాయి.

1783-84, 1788, 1789-90 సమ్వత్సరాల మధ్యలో కేరళలో ఎక్కడెక్కడ ప్రతిఘటనలు ఎక్కువెక్కువ అవుతూ ఉండేవో అక్కడకి తన సైన్యాన్ని పంపించడమే కాకుండా తను స్వయంగా దాడులకు నాయకత్వం వహించేవాడు. ఈ దాడుల గురించి ప్రముఖ ముస్లిం చరిత్రకారులు, కేరళ ముస్లిం చరిత్రం అనే పుస్తక రచయిత P.S. సయ్యద్ మహమ్మద్ ఈ విధంగా అంటారు: “కేరళ లో టిప్పు సుల్తాన్ జరిపిన దాడులు భారత దేశం పై చెంగీజ్ ఖాన్ మరియు తిమూర్ జరిపిన దాడులను జ్ఞప్తికి తెస్తాయి.”

వడకుంకూర్ రాజు, రాజా వర్మ కేరళ సంస్కృత సాహిత్య చరితం లో ఈ విధంగా వ్రాసారు: “టిప్పు సుల్తాన్ దాడుల సమయంలో లెక్ఖలేనన్ని దేవాలయాలు ధ్వంసం చేయబడ్డాయి. దేవాలయాలకు నిప్పు పెట్టడం, విగ్రహాలను ధ్వంసం చెయ్యడం, గోహత్యలను చెయ్యడం – ఈ మూడు టిప్పు సుల్తాన్ మరియు తన సైన్యానికి ఒక అలవాటులా ఉండేది. తలిప్పరంపు మరియు త్రిచంబరం మందిరాల విధ్వంస కాండ యొక్క తలంపే చాలా హృదయవిదారకంగా ఉంటుంది.”

Malabar Gazetteer ప్రకారము తలి, శ్రీవలియనాతుకవు, తిరువన్నూర్, వరక్కల్, పుతూర్, గోవిందాపురం మరియు తలికున్ను మొదలగు ఓఓళ్ళల్లోని ముఖ్యమైన దేవాలయాల విధ్వంసం కేవలం టిప్పు సైన్యం యొక్క దారుణ కాండలవల్లనే. ఋగ్వేద పాఠనంలో యావత్ భారతదేశంలో కేంద్రబిందువుగా ఉండెడి తిరునవాయ దేవాలయాన్ని కూడా ధ్వంసం చేసారు. జమోరిన్ రాజుల రాజధానిగా ఉండేది కాలికట్ నగర విధ్వంసంని టిప్పు స్వయం ఆజ్ఞాపించాడు.

వడకుంనాథ మందిరంలో దొరికే K.V. కృష్ణ అయ్యర్ రచించిన zamorins of calicut మరియు విలియం లోగాన్ వ్రాసిన Malabar Manual పుస్తకాలలో టిప్పు సుల్తాన్ దాడులలో నాశనం చేసిన వందల కొలది దేవాలయాల పేర్లు ఆవలిగా లిఖించబడి ఉన్నాయి.

జ్యోతిష్య శాస్త్రం పై నమ్మకం

టిప్పుకి జ్యోతిష్యం పై మిక్కిలి నమ్మకం కలదు అన్న విషయం చాలా సాధారణంగా తెలిసినదే. తన దర్బారులో చాలా పెద్ద సంఖ్యలో జ్యోతిష్యులను ఉంచేవాడు. వాళ్ళని తను చెయ్యదలుచుకున్న దాడులకు మంచి ముహూర్తాలను నిర్ణయించుకునే వాడు. ఏ జ్యోతిష్యులు, మరియు తన సొంత తల్లి ప్రాధేయాల మేరకు శ్రీరంగపట్నం కోటలోని డజనుకు పైగా ఉన్న మందిరాలలో రెండు మాత్రం వదిలిపెట్టాడట. అదేసమయంలో 1790 చివరిలో టిప్పుకి అన్ని వైపులనుండి శతృవులు మొదలయ్యారు. తను తిరువంకోర్ డిఫెన్స్ లైన్స్ వద్ద ఓడిపోయాడు. ఆ తరువాత తను మైసూర్లో హిందువులను ప్రీతి పరచడానికి హిందూ దేవాలయాకని భూములను దానం ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

తిరువాంకోర్ దివాన్ యొక్క జీవిత చరిత్రను V.R. పరమేశ్వరన్ పిళ్ళై Life History of Raja Keshavadas అనే పుస్తకంలో పై సత్యాలతో ఏకీభావం దొరుకుతుంది. అందులో ఈ విధంగా వ్రాసారు: “బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన దేవాలయాలకాని భూముల దానాల విషయం లో కారణాలను నేను 40 ఏళ్ళ క్రితమే చెప్పాను. టిప్పుకు జ్యోతిష్యం దాని ఫలితాలపై చాలా నమ్మకం కలవాడు. తను భవిష్యత్తులో బ్రిటిష్ వారిని ఓడించి తను పాదుషా కావాలన్న కోరిక కోసమే భూ-దానాలు, మైసూర్ లోని దేవాలయాలకు దానాలు మరియు, శృంగేరి లోని కొంతమంది బ్రాహ్మణ జ్యోతిష్యుల సలహా మేరకు శృంగేరి మఠానికి కూడా దానాలు చేసాడు. ఇవన్నీ కూడా తను 1791 ఓటమి మరియు 1792 లో జరిగిన అవమానాస్పద సంధి ఒప్పందం తరువాత నుండి మొదలుపెట్టాడు. ఈ దానాలు తనకు హిందువులపై ప్రేమ కొద్దో లేక హిందూ దేవాలయాలపై గౌరవం కొద్దో చెయ్యలేదు. కేవలం పాదుషా అవ్వడానికని తన జ్యోతిష్యులు చెప్పిన సలహామేరకే చేసాడు.”

టిప్పు పై సంజయ్ ఖాన్ తీసిన వివాదాస్పదమైన టీవీ సీరియల్లో మొదట్లో తను గిద్వాని నవల ఆధారంగా మాత్రమే తీసాను గానీ ఇతర వక్రీకరణలేమీ లేవు అని అన్నప్పటికీ ఇప్పుడు The Week పత్రికకు ఇచ్చిన ఒక ఇంటర్వ్యూ లో ‘గిద్వానీ నవల చరిత్రాత్మకంగా యథా-తథం అని చెప్పలేము’ అని ఒప్పుకున్నాడు. – Indian Express (Bombay), March 10, 1990

English Original -

http://voiceofdharma.com/books/tipu/ch03.htm

Translated by – Smt. Usha Lavanya

Rani Avantibai

Rani Avantibai

Rani Avantibai was the queen of Ramgarh. The British had declared her husband Vikramaditya Singh insane. After his death, the British did not accept her sons Aman Singh and Sher Singh as heirs to the throne as they were minors and declaring the princely state as ‘Court of Wards’, they appointed their own administrator there. The Queen threw the administrator out and declared war against the British.

Rani Avantibai then sent messengers to the neighboring states. The rulers of these states learned of the Queen’s resolve when they read her letters. She had also sent some bangles along with the letters. The Rani had written:

“If you think you have a duty towards our enslaved Mother India, raise your swords and jump into the war against the British, otherwise wear these bangles and hide yourself in your houses

A gentle woman had motivated mustached men. The kings who received the bangles from the queen now reached out for their swords. The call of Rani Avantibai aroused a wave of revolution in the Central Provinces.

As a matter of strategy, Rani Avantibai set up her front near the village of Kheri of Mandla area. She intended to invade Mandla but before she could attack, the British commander arrived to confront her. This was the first battle she had fought against the British army. She began to annihilate the enemy with her sword flashing like lightning. The commander Waddington confronted her. She struck him forcefully with her sword. The stroke had such force that the head of the horse was severed and fell on the ground. On seeing this, Waddington jumped off his horse, turned tail and was lost in the crowd of soldiers.

Waddington was greatly distressed by his defeat. He made preparation once again and besieged Rani Avantibai in her capital, Ramgarh. When the queen received information about Waddington’s huge army and his military preparation she vacated Ramgarh and went to the hills of Devhargarh.

Rani Avantibai resorted to guerrilla warfare, attacked the military camp of Waddington and dispersed his army. The force of some Northern Indian states and those of Rewa state arrived to help British. Rani Avantibai continued to face the enemy forces with full determination. The enemy forces surrounded the queen on the Devhargarh hill. With her was her trustworthy companion Umrao Singh. The queen said to him “Bhaiya Umrao, I think the enemy forces wanted to capture me alive. I think it would be better to put an end to my life instead of falling into their unholy hands.”

Umrao Singh said, “Rani behan, first let your brother show the mettle of his sword. After my death you can do whatever you deem fit.”

Umrao Singh assumed slaughtered the enemy forces like cattle. While massacring them, he advanced too far and the queen was left alone. When she saw that she would fall into the hands of the enemy, she jumped off her horse, thrust her own sword into her belly and lost consciousness. On seeing the fallen queen, Waddington announced that the battle be stopped. He went to her and tried to bring her back to consciousness. When the queen regained consciousness for a while, Waddington saluted her and asked her the names of her supporters. The queen spoke just the following words, “I alone am responsible for this war.”

After that, she shouted, “Hari Om” and went to eternal sleep.

A heroic woman sacrificed her life for the country on March 20, 1858.

Source : Indian Revolutionaries: A Comprehensive Study, 1757-1961, Volume 1